Kirgistan, wokół jeziora Issyk-kul.

W Biszkeku mieliśmy dwa noclegi, więc w sumie zwiedzanie miasta postanowiliśmy sobie odpuścić, zwłaszcza że wszędzie były straszne korki i naprawdę nie uśmiechało nam się w tych korkach poruszać. Woleliśmy więc pojechać gdzieś za miasto pooglądać coś innego i padło na pewien wiszący most w niedalekiej odległości od Biszkeku. Wsiedliśmy do autobusu, który zawiózł nas na peryferia miasta, stamtąd musieliśmy się dostać jakoś w góry i nie obyło się bez wezwania taxi (kosztowało nas to 430 somów czyli około 18zł). Próbowaliśmy oczywiście złapać stopa, ale niestety nie udało się. Taksówkarz zawiózł nas na początek szlaku i dalej już trzeba było dreptać. Jednak po jakimś czasie zatrzymał się nam samochód i dwóch chłopaków podwiozło nas aż pod sam most, tzn. na parking a stamtąd trzeba było się jeszcze kawałek wyspinać. Pogoda tego dnia była trochę w kratkę i chociaż było ciepło, co jakiś czas kropiło. Przy samym moście ludzi nie za dużo, chwilę czekaliśmy, w tym czasie zakupiliśmy bilety (500 somów od osoby) i opłaciliśmy też sobie filmowanie dronem (500 somów). Przyznam szczerze, że nie mam lęku wysokości i wysokość to jedna z niewielu rzeczy, której się nie boję😅, kiedy jednak zrobiliśmy parę kroków na moście, zaczął się okropnie bujać od naszych sprężystych kroków. Nie było to jednak jakieś straszne przeżycie, chociaż starałam się nie myśleć, co by było gdyby…💩. Po drugiej stronie zbudowano schodki i wchodziło się wyżej na polankę z ławeczkami i sercem♥️, no i z pięknym widokiem na okolicę. Trochę posiedzieliśmy, Radek jeszcze połaził po okolicznych wzniesieniach gdzie ponagrywał dronem i wróciliśmy mostem na drugą stronę. Byłam ciekawa skąd pomysł na taką atrakcję i zapytałam gościa, który sprzedawał bilety jak długo to tu już stoi a raczej wisi?🤪😅 Odparł, że niedługo i dodał, że zbudował go sam ze swoim ojcem😮🫣. W tym momencie doszło do mnie, że mogłam zapytać o to zanim weszłam na most, ale czy wtedy bym po nim przeszła? Wątpię. Nie wiem czy mają tu w Kirgistanie jakiś nadzór budowlany i chociaż liny wyglądały solidnie, nie mogę już nikomu polecać chodzenia po tym moście🤣. Na koniec zeszliśmy jeszcze do wodospadu, po drabinach wątpliwej jakości i chociaż tutaj nie było już tak ekstremalnie, pewne sprawy zaczęły się układać w mojej głowie i zbudowałam taką tezę, że wszystko zależy od doświadczenia i kolejności zdarzeń, bo jeśli najpierw zeszlibyśmy po tych dziurawych drabinach do wodospadu, potem zapytałabym czy ten tu oto most nie jest przypadkiem dziełem jakichś domorosłych inżynierów🧐, no to już wiem że nie byłoby tej opowieści o moim przechodzeniu przez Nebesnyy Most🙈. W końcu udaliśmy się w drogę powrotną i na całe szczęście udało się nam złapać stopa czyli tzw. „paputki”, sympatyczne małżeństwo zawiozło nas aż na przystanek autobusowy, a co się przy tym nagadaliśmy😄, bardzo fajni ludzie. Byli to tak naprawdę pierwsi Kirgizi, z którymi mieliśmy taki dłuższy, bezpośredni kontakt. Wróciliśmy zadowoleni z dzisiejszej wycieczki i szykowaliśmy się do dalszej drogi w kierunku Karakolu, wokół pięknego jeziora Issyk-kul.